Karl Pangritz (ElblÄ…skie historie) - onEl.pl, ElblÄ…g  
elblÄ…ska gazeta internetowa
8 września 2010, Czcibora, Marii, Serafiny

Karl Pangritz

onEl.pl > Artykuły > Elbląskie historie, dodano dnia: 10 listopada 2009

W dawnym Elblągu wiele ulic, zaułków, a nawet dzielnic swoją nazwę wywodziło od imienia bądź nazwiska właściciela posesji lub majątku. Bez wątpienia największym obszarem o takiej proweniencji nazwy była Kolonia Pangritza – dzisiejsza Zawada. Warto przypomnieć sobie dzieje tej dzielnicy Elbląga i wspomnieć postać Karla Pangritza, jej założyciela.

Karl Pangritz urodził się ok. 1760 r. Interes życia zrobił, gdy w roku 1801 wraz z młodszym bratem Gotfrydem zakupił od miasta spory obszar nieużytków położonych na północ od Elbląga. Obszar ten powiększył o dzierżawione od kupców sąsiednie grunty. Zamiarem braci była uprawa roli, jednak ubogie piaski Zawady dawały zbyt słabe plony, aby było to opłacalne. Na wzniesieniu, nazywanym wówczas Alte Welt - Stary Świat, gdzie dziś stoi kościół św. Pawła, w wielkim ogrodzie wybudował dwór. Pozostałą ziemię (4 morgi chełmińskie) w 1807 roku podzielił na małe działki i za niewielkie pieniądze dzierżawił ubogim rzemieślnikom. Najczęściej byli to miotlarze, producenci wieńców, rzemieślnicy i najemnicy, którzy znaleźli tanie miejsce pobytu w pobliżu miasta. Gdy w latach 20-tych XIX w. nastał kryzys, przesiedliło się tu wielu biedniejszych elblążan. Później doszli do tego robotnicy przemysłowi z Mazur, Warmii i Mazowsza.

Kolonia Pangruitza zaczynała się na ulicy Lubranieckiej i kończyła na wąwozie Babicy. Od zachodu granicę wyznaczała ulica Browarna i dzisiejszy park Modrzewie (który do majątku nie należał), a od wschodu – ul. płk. Dąbka. Były tu dwa wzgórza: Stary Świat i Nowy Świat. Na obu stanęły najpierw karczmy, a później kościoły: na Starym Świecie ewangelicki św. Pawła, a na Nowym Świecie – katolicki św. Wojciecha.

Do 1913 roku kolonia była majątkiem, nienależącym do żadnej gminy. Kilkakrotnie przymierzano się do włączenia jej w granice miasta, ale rajcy Elbląga obawiali się, że spowoduje to zbytnie obciążenie dla budżetu. Dopiero w roku 1913, po długich negocjacjach podjęto decyzje o przyłączeniu dzisiejszej Zawady do Elbląga. Zachowano przy tym dawną nazwę – Pangritzkolonie. Nowa dzielnica miasta zajmowała powierzchnie 87 ha i zamieszkiwało ją wówczas 4012 osób, z czego 2577 było ewangelikami, a 1415 katolikami. Było też siedmiu innych chrześcijan, siedmiu Żydów. Wśród mieszkańców kolonii było też kilka rodzin z Polski.

Pomimo przyłączenia do miasta, Kolonia Pangritza zachowała swoją odrębność i koloryt. Było tu wszystko, co jej mieszkańcom potrzebne było do życia: własna poczta i księgarnia, lekarz i apteka, sklepy, piekarnie i rzeźnik, dwa kościoły i dwie szkoły, aż trzy gospody i kluby dla mieszkańców oraz stowarzyszenia robotnicze. Były też niewielkie domki z ogródkami oraz duże ogrody działkowe założone w latach I wojny światowej. Gdy w roku 1927 doprowadzono tu linię tramwajową nr 2, życie stało się trochę łatwiejsze, bo szybciej można było dotrzeć do miasta. Ale w kolonii żyli ludzie prości i biedni.

Wojnę Kolonia Pangritza przetrwała prawie nie zniszczona. Plądrowanie i dewastowanie zaczęło się po wejściu wojsk rosyjskich. Dawni mieszkańcy pozostali tu aż do 1947 roku i dopiero wtedy zostali wysiedleni. Później niewiele tu się działo, ale klimat odrębności kolonii przetrwał dziesiątki lat. Jeszcze na początku lat 70-tych Zawada miała charakter podmiejskiej wioski, a drogi były brukowane lub gruntowe. Dopiero w roku 1975 ruszyła tu wielka budowa nowego osiedla mieszkaniowego. Jako pierwsze wybudowano bloki przy ul. Wiejskiej, a później Podgórnej. Wyburzono wiele starych domów.

Karl Pangritz umarł w roku 1835. Już wtedy dzieło jego życia było imponujące - na jago gruntach stały już 132 domy i mieszkało tu 225 rodzin. Dziś Zawada jest największą dzielnicą mieszkaniową Elbląga, ale są takie miejsca, które zachowały klimat dawnej Kolonii Pangritza.

Fot. Gospoda Stary Świat w okolicy kościoła św. Pawła oraz gospoda Nowy Świat obok kościoła Św. Wojciecha.


autor: Juliusz Marek
wyświetl do wydruku


 

    1 z 1    
Możliwość dodania komenatrza do artykułu wymaga zalogowania się do serwisu;
Jeżeli nie masz jeszcze konta użytkownika zapraszamy do formularza rejestrującego
Wyszukaj
Komentowane artykuły
Brak komentowanych artykułów.
Nasi partnerzy